Ik wil graag beginnen met een eigen verhaal. Misschien helpt het jou om bij jezelf herkenning te voelen in het verhaal wat jij met je mee draagt.
De afgelopen jaren heb ik ontzettend veel gedragen.
Mijn vader kreeg een herseninfarct, en door een allergische reactie op de contrastvloeistof raakte hij tijdelijk blind. Daarbovenop kwam een delier. Ik mocht ‘s nachts bij hem waken, een zware, onzekere periode, maar ook een waardevolle tijd samen. Al kreeg hij niet mee dat ik er was.
Uiteindelijk herstelde hij gedeeltelijk, zijn zich kwam terug, maar zijn leven was voorgoed veranderd. Hij mocht niet meer autorijden en was grotendeels thuis.
Een jaar later kwam er nog meer op mijn bord: ik ontdekte dat mijn man een ander had, nam ontslag, ging verhuizen, en kort daarna werd mijn stiefmoeder ernstig ziek en overleed.
Nog geen negen maanden later overleed mijn vader na complicaties van een val.
Door alles heen heb ik veel gepraat met mijn tante, wat me hielp. Maar toch merk ik dat die intense periode nog steeds ergens in mijn lichaam zit, ook al heb ik erover gepraat.
En dat is precies waar dit over gaat: praten kan helpen, maar het lost niet alles op.
Het zit niet alleen in je hoofd
Je kunt alles bespreken, alles rationaliseren, alles begrijpen… maar stress en spanning blijven soms in je lijf hangen.
Je lichaam onthoudt dingen die je hoofd misschien nog niet kan bevatten. Bij mij was dat: de uren dat ik wakker lag naast mijn vader in het ziekenhuis. De momenten dat ik niet wist hoe ik moest omgaan met verdriet, boosheid of onzekerheid.
De periodes waarin ik constant alert was, omdat er altijd iets nieuws gebeurde. En vooral de onzekerheid, het niet weten hoe het verder zou gaan.
En dit soort ervaringen worden opgeslagen in je spieren, je zenuwstelsel en je organen. Je merkt het vaak pas later: je bent moe, prikkelbaar, gespannen of emotioneel leeg.
Zelfs als je erover praat, kan het voelen alsof je hoofd alles snapt, maar je lichaam nog steeds in alarmstand staat.
Waarom praten niet altijd genoeg helpt
Het is menselijk om te denken: “Als ik het er maar over heb, gaat het vanzelf beter.” Soms klopt dat en het lucht enorm op.
Maar vaak niet helemaal, omdat je blijft rationaliseren, terwijl je lijf oude patronen vasthoudt. En sterke vrouwen slaan spanning op omdat ze gewend zijn altijd voor anderen te zorgen en zichzelf op de laatste plek zetten. De stress en trauma zijn opgeslagen in je zenuwstelsel, niet alleen in woorden.
Daardoor voel je je nog steeds opgebrand, gespannen of uitgeput. En dat kan frustrerend zijn, want je doet toch alles “goed”?
Misschien herken je dit: Je hebt een drukke werkdag gehad, deelt alles met een vriend(in) of partner, maar voelt je nog steeds gespannen. Je merkt op een gegeven moment dat je constant je schouders optrekt of je kaken stijf houdt zonder dat je het doorhebt. Totdat je het merkt natuurlijk.Je lichaam reageert steeds op kleine stressprikkels alsof je opnieuw in een crisis zit.
Dit zijn allemaal tekenen dat praten alleen niet genoeg is om je systeem echt te ontspannen.
Het goede nieuws is dat je jezelf niet harder te pushen om rust te voelen. Het gaat erom je hoofd en lichaam weer samen te laten werken. En dat doe je op de volgende manieren: Voel echt wat er speelt, zonder het meteen op te lossen. Soms is het genoeg om te erkennen dat het zwaar is. Ook zijn kleine momenten van ontspanning beter dan één grote poging. Bijvoorbeeld (vaker) een korte wandeling, een ademhalingsoefening, een momentje op de bank.Daarnaast kan begeleiding helpen: iemand die weet hoe spanning in het lichaam werkt, kan je laten ervaren hoe het voelt als je systeem weer kan ontspannen. Dat is niet eng, het is praktisch.
Let ook op je routine en zelfzorg. Eenvoudige dingen zoals slapen, gezond eten en bewegen helpen je lichaam om stress beter te verwerken. Het is zo simpel.
Kortom je kunt blijven praten en alles analyseren, maar je systeem moet ook even rebooten om echt te resetten.
Ga eens even na: Herken je het gevoel van “ik doe alles goed, maar ik voel me nog steeds niet ontspannen”? Merk je dat je lichaam signalen afgeeft, zelfs als je hoofd zegt dat alles onder controle is?
Welke kleine stap zou je vandaag kunnen zetten om je lijf een moment van rust te geven?
Door jezelf deze vragen te stellen, begin je al een beetje het verschil te voelen tussen alleen praten en echt je systeem resetten.
Voel je dat dit over jou gaat?
Je bent welkom voor een gratis kennismaking, waarin we samen kijken wat jouw systeem nodig heeft om weer rust, ruimte en energie te ervaren, zonder alleen maar te praten. In mijn praktijk combineer ik holisme en spiritualiteit met reiki en NEI om dit soort vraagstukken los te koppelen in jouw systeem.
Opmerkingen