Je staat vaak “aan”. Je denkt vooruit, regelt, lost op.
En ondertussen raak je steeds verder weg van jezelf.
Ik weet hoe dit werkt, omdat ik er zelf jarenlang in heb gezeten.
Ik ga je meenemen in hooe het er bij mij uitzag:
Aan de buitenkant leek alles prima.
Ik redde me wel. Sterker nog: ik was degene op wie anderen konden bouwen.
Gewoon doorgaan. Schouders eronder. Niet zeuren.
Hulp wilde ik niet. Want ja, ik moest het toch alleen kunnen?
Ik dacht dat ik het zelf wel wist.
Maar als ik eerlijk ben…was er weinig echte verbinding.
Niet met anderen. En al helemaal niet met mezelf. En daar was ik mij helemaal niet van bewust, twerwijl ik er middenin zat.
Waar het eigenlijk begon
Ik groeide op in een gezin met drie zussen. Ik ben de jongste met een minimaal leeftijdsverschil van 9 jaar (1982).
Er was liefde. Maar er gebeurde ook genoeg.
De scheiding van mijn ouders. Gedoe op school. Mijn beste vriendin die verhuisde.
Veel veranderingen in korte tijd.
Zonder dat iemand het zei, leerde ik dat, aanpassen veiliger is, en dat "niet te veel" zijn makkelijker is, en dat op de achtergrond blijven rust geeft.
Dus dat deed ik....
En dat patroon nam ik gewoon mee.
Later werd ik iemand die alles aankon.
Ik werkte in de horeca, op passagiersschepen en groeide door naar hotelmanager.
Lange dagen. Veel verantwoordelijkheid. Mijn grenzen schoof ik gewoon op.
Rust kwam later wel.
Totdat je lichaam iets anders begint te zeggen…
Het moment dat het begon te wringen was, toen ik weer aan land werkte.
En viel dat “doorgaan” weg. Ineens was er ruimte.
En die ruimte… vond ik lastig.
Want ik wist eigenlijk niet meer wat ik voelde, wat ik nou eigenlijk belangrijk vond. In die periode stelde ik mijzelf vaak de vraag: WAt wil ik.
Ik zat toen vooral in mijn hoofd. Analyseren. Begrijpen. Verklaren.
Maar dat bracht me nergens dichter bij mezelf.
Mijn blinde vlek:
Ik dacht: ik moet het gewoon even uitzoeken.
Maar wat ik niet zag, was dit:
Ik was gaan leven vanuit herhalingen zoals:
ja zeggen terwijl ik het eigenlijk niet wilde, verantwoordelijkheid voelen/dragen die niet van mij was, mezelf aanpassen om rust te bewaren, sterk blijven terwijl ik leegliep.
En het gekke is: het voelde normaal, het voelde zelfs veilig
Logisch ook… als je dat al zo lang doet.
De omslag:
Ik begon opleidingen te volgen.
Holistisch therapeut. Reiki. Spiritueel coach. NEI
In het begin dacht ik dat ik het al wel wist. Ik had al zoveel boeken over spirituealiteit e.d.
Maar de echte verandering kwam pas toen ik stopte met begrijpen.
En begon met voelen.
Laag voor laag. Stap voor stap. Terug naar mezelf.
Wat er echt veranderde in die jaren is:
Dat ik durf nu te voelen wat er in mij speelt.
Ook als het ongemakkelijk is. Ook als het niet mooi is.
En vooral: zonder mezelf weg te schuiven voor een ander.
Wat ik nu doe:
Ik werk met vrouwen die structureel over hun eigen grenzen gaan en daardoor hun gevoel en signalen niet meer goed vertrouwen.
En vaak niet eens doorhebben hoe ver ze van zichzelf af staan.
Totdat ze voelen: zo wil ik niet verder.
Bij mij hoef je het niet te weten. Je hoeft het niet perfect te doen.
We gaan niet alleen praten. We gaan voelen.
Zodat je weer gaat herkennen: wat van jou is en wat niet.
Ik werk holistisch. Dat betekent dat we kijken naar:
-
wat je denkt
-
wat je voelt
-
wat je lichaam aangeeft
-
en wat er onder de oppervlakte speelt
Ik combineer o.a.:
– holistische therapie
– NEI (werken met het onderbewuste)
– Reiki
– intuïtieve begeleiding
Maar het belangrijkste?
Jij hoeft het niet te snappen, je hoeft alleen bereid te zijn om te voelen
Wie ik ben naast mijn werk
Ik ben ook gewoon nuchter.
Ik woon in Hardenberg sinds eind 2025 met mijn kat Miesje (2008).
Hou van de natuur, Spaanse eilanden, spontane dingen doen en een goede lunch.
En ik eet al sinds 2013 vegetarisch.
Het leven gaf me ook genoeg uitdagingen:
een motorongeluk, een scheiding, mantelzorger… en ja, zelfs First Dates (geen match 😅).
Ten slotte
Ik geloof dat alles uiteindelijk op z’n plek valt.
Dat je niet helemaal aan de grond hoeft te zitten om hulp te vragen.
En dat het niet egoïstisch is om voor jezelf te kiezen.
Als je dit herkent, is dat geen toeval.
Dit is wat je al langer voelt maar nog niet hebt doorbroken.
Boek een kennismakingssessie met NEI & biotensor
In deze sessie gebruik ik de biotensor om via het lichaam te onderzoeken waar spanning, blokkades of disbalans zit en waar juist ruimte is.
Dit geeft snel inzicht in wat er bij jou speelt, zowel mentaal, emotioneel als lichamelijk.
