Grenzen stellen… ook met je telefoon

Grenzen stellen hoeft niet alleen te betekenen dat je dat doet naar andere mensen. Je kunt ook grenzen stellen tegenover je telefoon.

Onlangs zag ik een filmpje waarin mensen op straat werd gevraagd of ze een mobiele telefoon zouden aanschaffen. Iedereen zei nee.

Eén van hen zei: “Ja, dan ben je aan het fietsen en word je gebeld.”Eenentwintig jaar later werden diezelfde mensen opnieuw benaderd en werd hun gevraagd of ze woord hadden gehouden… ook nee. Een vrouw keek tegerlijkrtijd op haar telefoon "oei gemiste oproep" Ja die ging ze wel even terugbellen.

En zo kwam het onderwerp grenzen stellen bij me op in "thelephone-style."

Grappig genoeg zag ik een man fietsen terwijl hij aan het bellen was. Ik kon hem al horen toen hij mij tegemoet kwam fietsen. “Ja, ik mut viol'n "ebb'n… ok in de tuun.”

Daar moest ik wel even om lachen, zo'n stoere man op de fiets in plat dialect die viooltjes wilde hebben.

Ja, ik heb mijn telefoon wel bij me, maar ik heb mijn internet uitgezet. Voorheen stond zelfs mijn geluid uit. Gelukkig heb ik geen druk bestaan met mijn telefoon.

Thuis zit ik wel graag op internet/social media en werk ik op mijn laptop. Zo ook om dit stukje te schrijven.

Toch kan grenzen stellen met je telefoon lastig zijn als je er veel mee moet doen in je dagelijks leven. Maar wat vaker het geluid uitzetten of de melding niet activeren, kan al een groot verschil maken.

Ik ging even op een bankje zitten en zag een meerkoet steeds “koekhappen” aan een takje terwijl hij in het water was.

Ik wilde het filmen, maar toen ik mijn telefoon pakte zwom hij verder. Jammer, want het was een grappig gezicht.

Zo zie je maar dat ook de natuur je grenzen aangeeft. In plaats van te genieten van het schouwspel wilde ik het filmen, de natuur dacht daar dus anders over.

Jij bent ook natuur. En die natuur in jou vertelt wat goed voor je is. Maar als je die signalen negeert, leef je niet in het moment. Want in het moment speelt alles zich af.

Ik zat wel in het moment, maar mijn hoofd leidde me af omdat ik de meerkoet wilde filmen.

Toen ik mijn telefoon weer weglegde, zag ik een hele mooie eend voorbij zwemmen, een soort mandarijneend.

Hij keek brutaal dwars uit mijn kant op en wende zijn blik weer star naar voren.

Ik voelde me even aangesproken.

In het moment neem je alles waar. En als je jezelf de tijd geeft om daarnaar te luisteren… dan voel je vanzelf wat goed voor je is.

Dat gebeurt dat wel vaker dan we denken.

Dat het leven iets laat zien, precies op het moment dat we even moeten stoppen met haasten, vastleggen of afgeleid zijn.

Ook je lichaam vertelt je van alles. Het geeft signalen wanneer iets te veel wordt, wanneer je rust nodig hebt of wanneer iets juist goed voelt.

Maar net als bij de natuur hoor je die signalen pas echt wanneer je even stil wordt.

Misschien hoeven we alleen maar wat vaker onze afleiding neer te leggen…om weer te zien, te voelen en te horen wat er al die tijd al was.

En waar jij misschien iets mee mag gaan doen....