Rust nemen klinkt simpel. Even zitten. Even niets. Even ademhalen
Klinkt zo simpel en we weten het allemaal wel… maar we doen het niet.
Of veel te weinig.
En als we het dan eindelijk doen, voelt het alles behalve ontspannen. Want zodra het stil wordt, komt er onrust.
Gedachten die blijven doorspelen in je hoofd. Van gisteren. Eergisteren. Volgende week. Gesprekken die toen hebben plaats gevonden. Maar ook het gesprek die je met jezelf voerd. Die innerlijke criticus. En misschien ook wel onrust door een schuldgevoel. Door het idee dat je “iets nuttigs” zou moeten doen. Alsof rust iets is wat je eerst moet verdienen.
Misschien ben je je hier niet bewust van. Misschien ook wel. In beide gevallen wil ik je straks uitnodigen om even je ogen van dit schrijfsel te halen. Je ogen dicht te doen. En te voelen wat dat met je doet van begin tot eind.
En als je nu al denkt: “ja doei, dat ga ik niet doen” ,snap ik. Want stilstand is spannnend.
Maar doe het toch maar even. Minstens 10 ademhalingen. Ga je gang….
Ik ben benieuwd wat dit bij je deed. En alle antwoorden is goed. Je hebt gewoon even bewust aandacht voor jezelf genomen.
Waarom rust nemen zo moeilijk is Vond je het moeilijk? Dat is geen toeval, want…. rust is niet spannend… stilstand is dat wel.
Voor vrouwen die al jong hebben geleerd om zich aan te passen, te zorgen of sterk te zijn, voelt rust vaak onveilig.
Niet omdat rust verkeerd is. Maar omdat het lichaam gewend is geraakt aan aan staan.
Altijd die alertheid. Die focus op de buitenwereld. Altijd voelen wat nodig is (vooral voor anderen). Altijd een stap vooruit denken (conflictvermijden).
Dat zit niet alleen in je hoofd, maar in je systeem.
Misschien denk je nu: ja maar dit doe ik toch met mijn hoofd? Deels. Lees even verder...
Misschien herken je dit: Je wet dat rust goed voor je is. Je verlangt er zelfs naar.
Maar zodra je probeert te vertragen of rust te nemen, word je onrustig. Of geïrriteerd.
Dat betekent niet dat je het verkeerd doet.
Het betekent dat je lichaam nog gewend is aan dragen. Rust vraagt dan geen discipline, maar veiligheid.
Echte rust ontstaat niet doordat je agenda leeg is. Maar doordat je systeem leert dat het niet meer hoeft te vechten, pleasen of volhouden.
Ik merkte zelf dat ik die onrust en stress kon laten verdwijnen met een glas alcohol. Of omdat ik vond dat ik dat wel verdient had na een drukke week. Ik gebruikte steeds vaker een excuus.
Zoals: “het is nu zo lekker weer”.
Maar ik bemerkte ook dat de weekenden steeds eerder begonnen. En dat ik steeds meer nodig had om die onrust te verdoven.
Want dat is het enige wat het doet.
Toen ik NEI (neuro emotionele integratie) ontdekte, toenben ik hier met mezelf aan de slag gegaan.
En ik kan zeggen dat ik met behulp van de biotensor en het werkmodellenboek hier een flinke stap in heb gemaakt. De emotie die de boodschap aan alcohol had, heb ik losgekoppeld uit mijn systeem.
En ik wil afsluiten met dit: Wat je onderdrukt, blijft schreeuwen. En dat is geen probleem dat opgelost moet worden, maar een signaal dat het anders mag.
Mijn verdere verhaal is HIER te lezen Daar staat ook een video over de biotensor, mocht je daar nieuwschierig naar zijn.
Waarom rust nemen zo moeilijk is (en wat er écht onder ligt)
Opmerkingen